Camping Bakkum in de oorlog

december 2, 2011

In het zojuist verschenen boek ‘Castricum en Bakkum tijdens de Tweede Wereldoorlog’ is ook een hoofdstukje gewijd aan camping Bakkum. Daar staat niet veel nieuws in.

Het 160 pagina’s tellend en rijkelijk geïllustreerd boek van auteur John Heideman is een eerste deel dat de periode 1939-1942 behandelt (deel 2 volgt later). We bladeren meteen door naar het gedeelte over camping Bakkum. Dat valt een beetje tegen. Slechts één bladzijde tekst en anderhalve pagina met foto’s zijn de camping toebedeeld.

We lezen dat het kampeerterrein in 1941 door de Duitse bezetter werd gesloten en vervolgens halverwege 1942 gevorderd, inclusief de toenmalige woning van de kampeerwacht (het nu nog bestaande huis bij de ingang). Op het terrein verrezen grote barakken waar Duitse soldaten hun kampement hadden. De deuren van de loodsen werden verbreed om er paarden in te stallen en legermateriaal in op te bergen.

Eind 1942 begon de aanleg van een groot ‘Wiederstandnest’ van 39 bunkers. Sommige betonnen behuizingen dienden na de oorlog als postkantoor en winkelruimte. Zij werden tussen 1973 en 2005 gesloopt. Overigens ontdekte de camping in februari van dit jaar per toeval een tot dan toe onbekende bunker onder het wegdek tussen de parkeerterreinen P2 en P3.

Ook bouwden de Duitsers op het kampeerterrein een V1-lanceerinstallatie. Die vliegende bommen zijn echter nooit vanaf de camping afgevuurd. Het betrof een zogenaamde schijnopstelling: een lanceerplaats die niet echt functioneerde en slechts bedoeld was om de vijand bang te maken. Het betonnen gevaarte is in 1993 uitgegraven en vernietigd.

Bunker in gebruik als postkantoor

Nadat de oorlog tot een einde kwam werd camping Bakkum op Hemelvaartsdag 1946 weer opengesteld, net als de omringende duinterreinen. Tijdens graaf-
werkzaamheden op de camping in 2005 stuitte men op een Duitse brisantgranaat die door de Explosieven Opruimingsdienst tot ontploffing werd gebracht.

De informatie in het boek is in grote lijnen al bekend uit de spaarzame eerdere publicaties, waaronder een artikel op de website van de camping. De foto’s maken veel goed. Toch een raar gezicht: een Duitse soldaat te paard voor Loods 4.

We gaan rustig de andere 157 bladzijden lezen in de hoop nog iets te weten te komen over kamp Bakkum in de oorlog.


Bakkummers starten restaurant in Castricum

juli 24, 2011

Frans Klos, trouwe kampeerder op camping Bakkum, is met zijn maat restaurant Heeren van Backum in Castricum begonnen. Het is het eerste houtoven-restaurant in de wijde omgeving. UPDATE

Op een zonnige dag vorig jaar zomer zat Frans op een terras in de Dorpsstraat in Castricum. Hij liet zijn oog vallen op een pand aan de overkant. ‘Als je op die plek eens een zaak zou kunnen beginnen’, mijmerde hij. Nog geen maand later verleende de gemeente een horecavergunning. Samen met zijn maat Cor Borst verbouwde hij het tot restaurant Heeren van Backum.

Frans Klos (l) en Cor Borst

Cor woont zijn hele leven al in het dorp Bakkum en Frans staat bijna twintig jaar op camping Bakkum. De twee leerden elkaar jaren geleden kennen. Frans heeft heel wat horeca-ervaring: hij kookte in meerdere Amsterdamse eetcafés en restaurants. En verzorgde tijdens de tournees de maaltijden voor de razend populaire band Doe Maar. ‘De laatste paar jaar werkte ik overdag bij Da Portare Via, één van de eerste houtoven-pizzeria’s van Amsterdam. Daar heb ik pas echt liefde gekregen voor de Italiaanse houtoven’, zegt hij.

Op de menukaart staan Zuid-Europese gerechten, zoals pizza’s en gamba’s ajillo (knoflook) maar ook een Hongaarse stoofschotel en Zeeuwse mosselen. Restaurant Heeren van Backum is sinds een maand open en loopt prima. Het terras zit bij mooi weer helemaal vol. De gasten komen voornamelijk uit Castricum, maar het tweetal hoopt ook op bezoekers van camping Bakkum. Omdat ze er willen zijn voor een breed publiek. ‘En natuurlijk omdat ik het leuk vind om voor eigen publiek te koken’, vertelt Frans.

Het terras van Heeren van Backum

Op de camping kokkerelt hij ook graag. Bijvoorbeeld gegrilde lamskoteletjes met tijm of rozemarijn (binnenkort op het menu). ‘Dit seizoen zit het er natuurlijk niet in. Ik werk nu dag en avond bij Heeren van Backum.’ Hij pendelt gedurende het kampeerseizoen dus heen en weer vanaf de camping. ‘Dat bevalt heel goed. Lekker op de fiets door het bos en als het stortregent gaat de fiets achterin de bus van Cor.’

UPDATE:
We kregen het volgende bericht:
Inmiddels is het restaurant Heeren van Backum gewijzigd in De Heer van Backum. Frans Klos is zonder ruzie maar wel door inhoudelijke meningsverschillen gestopt als mede-eigenaar en kok van het restaurant. De Heer van Backum wordt geleid door zijn ex-vennoot Cor Borst. Op 22 september opent De Heer van Backum zijn deuren na sluiting van een maand, met een nieuwe kaart en een andere uitstraling. Frans Klos is volgende zomer dus weer volop in Bakkum te vinden.


Gevaarlijke ampullen op strand gevonden

juni 30, 2011

WAARSCHUWING Langs de kust tussen Bergen en Zandvoort zijn sinds woensdagavond onbekende ampullen gevonden. Ook op het strand van Castricum.

Buisje met calciumcarbide

Het RIVM heeft aangegeven dat de ampullen de stof calciumcarbide bevatten, dat wordt gebruikt voor het meten van vochtigheid in beton. Deze stof is volgens de politie niet giftig, maar als het in contact komt met water kan een gas vrijkomen dat zeer brandbaar is.

Uit voorzorg zijn enkele strandopgangen afgezet. De strandopgangen zijn nu weer vrijgegeven. Strandgangers die nog een ampul aantreffen, worden verzocht direct te bellen met de politie via telefoonnummer 0900-8844.

(mededeling camping Bakkum)


Gerard Reve op Kamp Bakkum (deel 2)

mei 28, 2011

Hallo, daar zijn we weer. Het was eventjes rustig hier op deze site. Maar we hebben niet stilgezeten. We waren druk met ons project ‘Gerard Reve op Kamp Bakkum’.

Gerard Reve (eigenlijk Gerard van het Reve) behoort samen met Willem Frederik Hermans en Harry Mulisch tot De Grote Drie van de Nederlandse naoorlogse auteurs. In zijn boeken heeft hij het regelmatig over kamperen bij Castricum. Dus veronderstelden we dat hij een frequent bezoeker was van Kamp Bakkum.

Gerard Reve eind jaren 40

Om dit uit te zoeken zetten we ons aan het lezen van zijn biografie. Geschreven door Nop Maas en getiteld Kroniek van een schuldig leven. Deel 1. De vroege jaren 1923-1962. Een kloek boek van 730 bladzijden. Fascinerend was het om te lezen hoe Reve in het leven stond, in welke omstandigheden hij zijn boeken schreef en waar hij allemaal heeft gewoond. Boeiend ook om te weten hoe hij als getrouwde man zijn homoseksuele escapades ondernam (en met wie) en hoe vaak hij zich aftrok. We lazen het soms met rode oortjes.

Maar wat betreft kamperen op Bakkum kwamen we bedrogen uit. In een voetnoot op bladzijde 99 staat dat het gezin Van het Reve voor en na de oorlog vaak het kampement opsloeg op kampeerterrein De Paardenhemel in Groet, ten noorden van Castricum. We lezen het nog een keer. Het staat er echt. We googlen even en vinden een site die dit bevestigt. Een tegenvaller. Balen. Teleurstelling. We dachten een mooi stukje literaire historie over camping Bakkum op het spoor te zijn, maar krijgen de kous keihard op onze kop.

Camping De Paardenhemel in Groet

Is hiermee de veronderstelling dat Gerard Reve ooit een voet zette op camping Bakkum van de baan? Helemaal niet. Want in dezelfde voetnoot staat dat de Van het Reves ook elders in buurt vakanties doorbrachten. Verwezen wordt naar het boek Hier schijnt de zon. Schrijvers over Schoorl, Camperduin en Groet van uitgever Kees de Bakker. Het kan dus zo maar zijn dat Gerard Reve ook op Kamp Bakkum zijn tent heeft opgeslagen. Snel naar de bieb en dat boekje lezen. En meteen maar deel 2 van de biografie reserveren.

Overigens wordt Bakkum in deel 1 van de biografie wel een keer genoemd. In een brief uit 1955 schrijft Reve dat hij vier maanden in een krankzinnigengesticht in Bakkum verbleef (waarschijnlijk doelend op het huidige psychiatrisch ziekenhuis Dijk en Duin). Aan W.F. Hermans berichtte Reve later dat hij niet echt in het gesticht heeft gezeten. Maar hij verzocht zijn collega-schrijver wel het gerucht verder te verspreiden.



U hoort nog van mij.


Gerard Reve op Kamp Bakkum

april 29, 2011

De grote schrijver Gerard Reve heeft het in zijn boeken regelmatig over kamperen bij Castricum. Daar willen we meer van weten. Bij deze starten we het project: ‘Gerard Reve op Kamp Bakkum’.

Via Twitter onderschepten we onlangs het bericht dat Gerard Reve (1923-2006) in zijn romans frequent  schrijft over kamperen bij Castricum. Camping Bakkum dus. Mijn belangstelling was gewekt. Reve geldt als een van de grootste naoorlogse Nederlandse schrijvers. Het is niet ondenkbaar dat hij daadwerkelijk op Kamp Bakkum heeft vertoefd. Daar willen we meer van weten.

Gerard Reve in 1969

Om te beginnen lazen we zijn boek De Avonden maar eens, een klassieker in de Nederlandse literatuur. Het is zijn eerste roman; gepubliceerd in 1947 op zijn drieëntwintigste. Met veel genoegen namen we kennis van de absurdistische en soms macabere zienswijzen van hoofdpersoon Frits van Egters.

En verdomd: tweemaal wordt Kamp Bakkum met zoveel woorden genoemd. De eerste keer als Frits op bezoek is bij Joosje. Er ontspint zich een gesprek over gezond en ongezond eten. Al snel gaat het over kanker. Een ziekte waaraan ‘meneer Overland’ overleden is, weet Joosje. Ze vertelt: ‘In vier maanden was hij dood. Heel zielig. Het zijn mensen, die bij ons in de buurt in Castricum kampeerden. De vrouw is in zee verdronken.’

Een kleine honderd bladzijden verder wandelen Frits, Joosje, Jaap en Viktor naar het café. Frits: ‘Moeten we eigenlijk geen plannen maken om weer naar Kastrikum te gaan van de zomer? Maar niet weer in een huis: we moeten kamperen.’ ‘Dan verrek je van de kou’, zei Viktor. ‘Kamperen, dat is verrukkelijk’, zei Frits, ‘ik heb vaak gekampeerd. Jaap, vind jij dat ook niet?’ ‘Het is wel aardig’, zei Jaap, ‘maar stel je er niet te veel van voor.’

Omslag De Avonden

Het zijn twee aanwijzingen dat Reve wist dat er bij Castricum/Kastrikum (verschillende schrijfwijzen door de auteur zelf) werd gekampeerd. Dat moet welhaast Kamp Bakkum zijn. En dikke kans dat hij er in zijn jeugd zelf heeft rondgelopen, denk ik dan. Maar pas op, waarschuw ik mezelf meteen. Zowel Frits als Joosje zijn geen echte personen maar romanfiguren. Als zij in het boek vertellen dat ze gekampeerd hebben bij Castricum, dan wil dat nog niet zeggen dat schrijver Gerard Reve ooit een voet op de camping heeft gezet.

Maar toch. Schrijvers verwerken natuurlijk wel zaken die ze zelf hebben meegemaakt in hun boeken. Deels zijn die vaak autobiografisch. Dat gaan we dus verder onderzoeken. We duiken in de biografieën van Nop Maas over Reve.

Daarnaast kan ik wel wat hulp gebruiken en zet ik een modern middel in: crowdsourcing. Reve heeft tientallen boeken op zijn naam staan. Te veel voor mij om allemaal van A tot Z te lezen. Daarom wil ik lezers van deze blog vragen de boekenkast thuis te raadplegen of een exemplaar in de bibliotheek te lenen. Lees Reve en laat mij weten op welke pagina van welk boek hij het heeft over kamperen in Bakkum of bij Castricum.

Ik hoor nog van u en u hoort nog van mij.


Brandjes in duingebied bij Castricum

april 27, 2011

Woensdag 27 april woedde er een brandje in de duinen bij Castricum, meldt het Noordhollands Dagblad. Gasten van camping Bakkum sloegen alarm. Ook waren er die dag vuurtjes bij Schoorl.

Klik op foto voor filmpje

UPDATE
De duinbrand was op Bakkum te ruiken, twittert de camping:


Zelfgebouwd brandveilig slaaphuisje taboe

februari 27, 2011

Als alternatief voor de niet meer toegestane tweede sleurhut kunnen kampeerders op camping Bakkum brandwerende slaaphuisjes plaatsen. Maar die mogen niet zelf gemaakt zijn.

Zoals bekend is het met ingang van komend seizoen niet meer geoorloofd om een extra caravan of slaaphuisje te plaatsen naast de stacaravan of het kampeerhuisje. Deze maatregel, die enkele jaren geleden werd aangekondigd, is ingevoerd vanwege de brandveiligheid van de campinggasten. Desondanks ontstond hier veel ophef over omdat het lastig wordt om kinderen en bezoekers een fatsoenlijke slaapplek te bieden.

Extra caravan niet meer toegestaan

Tijdens een roerige vergadering hierover in augustus vorig jaar is afgesproken dat een groep kampeerders met het management gaat praten over mogelijke alternatieven. Het overleg leidde er onder andere toe dat de camping slaapschuurtjes zal toestaan die zijn gemaakt van brandwerend materiaal. Wat voor soort materiaal zou nog worden uitgezocht. De onderhandelaars bepleitten dat kampeerders zelf moeten beslissen of zij zo’n brandwerend slaaphonk kant-en-klaar aanschaffen of zelf in elkaar timmeren.

Uit recente berichten blijkt dat doe-het-zelvers hun gereedschapskist in de kast kunnen laten staan en diep in de buidel moeten tasten. Zelf een brandveilig slaaphuisje in elkaar knutselen is uit den boze, zo meldt het verslag van het overleg (zie: ‘verslag overleg’) tussen het campingmanagement en Kampeervereniging Bakkum op de site van de KVB. Er staat dat het ‘zelf fabriceren van een huisje niet wordt toegestaan’ omdat de camping ‘niet zelf kan certificeren en controle hierop ondoenlijk is’.

Vouwwagen is geoorloofd

In een brief die eind februari bij de kampeerders op de deurmat viel, schrijft de camping dat er ‘uitsluitend’ bij twee bedrijven slaaphuisjes gekocht kunnen worden die voldoen aan de gestelde brandveiligheidsvoorschriften. Bij het bedrijf Slingerland Kampeerbungalows uit Ouderkerk aan de Amstel kan het bouwpakket voor de somma van 2.000 euro aangeschaft worden. En aannemersbedrijf D. Teerenstra in Castricum levert het stulpje voor een slordige 4.000 euro.

Andere mogelijkheden om kroost en bezoek te laten overnachten:

Slapen in een tent

*een tent van maximaal 2 meter breed, 2,5 meter diep en 2,2 meter hoog
*een authentiek slaaphuisje naast authentiek tenthuisje (een uitzondering op de regel omdat het monumenten zijn)
*een authentiek slaaphuisje naast de caravan (toegestaan tot en met 2013)
*een vouwwagen van maximaal 2 bij 2,5 meter (niet genoemd in de brief van de camping, maar wel toegezegd, zie ‘alternatief 2e caravan’)
*een uitbouw als veranda/slaapkamer, mits die direct vanuit de caravan bereikbaar is (niet genoemd in de brief van de camping maar eerder toegezegd, zie ‘notulen informatiebijeenkomst’)