Leren fietsen, spelen op bommen en de natuur in

september 22, 2011

GASTCOLUMN #4
Door Hieke van Ginkel-Gemser

Ik ben in 1946 geboren, woonde met mijn ouders natuurlijk ook zoveel hoog in Amsterdam. Wij hadden een tenthuisje op camping Bakkum en daar werd uiteraard naar toe gefietst.

Het Apenlaantje

Ik weet nog heel veel van deze tijd vanaf ongeveer mijn 4e jaar. Vond het prachtig in Bakkum. Heb daar ook leren fietsen, natuurlijk de Apenlaan en het spelen op de bommen die ontmanteld waren. En… als ik de kans kreeg hing ik elke dag aan de broek van meneer Eldert Kortenoever. Hij vertelde zoveel over de natuur, ik vond dat prachtig en stond vaak op de uitkijk of hij er alweer aankwam. Heb heel veel zeesterren gezocht en natuurlijk ook veel schelpen die hij gedeeltelijk in zijn museumpje tentoonstelde. Ook daar kwam ik nooit meer vandaan, zo mooi vond ik dat.

In 1952 verhuisden wij naar Utrecht en toen was het met Bakkum gedaan. Ik heb nog heel veel gedacht aan deze periode en aan meneer Kortenoever, die zeker van heel grote invloed is geweest op mijn latere leven. U snapt het wel: de natuur… Ik behoor tot de gelukkige mensen, die samen met mijn echtgenoot een boerderijtje kon kopen op het Groninger land. Hier kan ik mij helemaal uitleven.

Met Eldert Kortenoever op excursie

Ik ben met onze kinderen nog één keer een weekend wezen kamperen in Bakkum. Maar ja, het kampeerterrein is niet meer het terrein van de huisjes. De schuur kon ik niet meer vinden en uiteraard meneer Kortenoever ook niet meer. Gister was ik zomaar eens aan het surfen op internet naar camping Bakkum en… wat een plezier. Ik kwam bij het artikel over Kortenoever terecht. Veel herinneringen kwamen weer boven, precies zoals ik het beleefd had toen ik 4 was. Nu ben ik 65 dus dat heb ik 61 jaar goed onthouden, het heeft indruk gemaakt.

U las mijn gedachten en feiten, een zoete herinnering met een mooi einde. Soms zijn deze ervoor om eens opgeschreven te worden.

PS Vroeger stond er rondom het grasveld van het winkelplein Bakkum een grote rozenbottelhaag. Ik heb dat altijd zo mooi gevonden dat ik hier bij de boerderij n.a.v. deze haag ook net zo’n haag heb geplant en altijd als ik hier voorbij loop heb ik Bakkum in gedachte.

Ook mooie herinneringen aan camping Bakkum? Mail ze naar sleurhutinbakkum@gmail.com. Liefst met een foto uit die tijd. De mooiste artikelen worden als gastcolumn op deze site geplaatst.

Advertenties

Gezocht: herinneringen aan camping Bakkum

augustus 27, 2011

O P R O E P We gaan het wat anders doen. Bij deze vragen we iedereen om dierbare herinneringen aan camping Bakkum op te schrijven en in te sturen. Die worden dan hier geplaatst.

Mooie momenten

De mooie vakanties. Leren fietsen. Met ouders kamperen. Op bezoek bij opa en oma. Je huidige lief ontmoet. Vriendschappen gesloten. De eerste stapjes gezet. Altijd strandpret. Zoenen in de bosjes. Klimmen in bomen. Voetballen op het sportveld. Lekker lang opblijven. Vroeg gewekt door de zon. Seks in de duinen. Feestjes met gitaar. Wassen bij de kranen. Vanaf de camping naar school en werk. De natuur ontdekt.

Generaties kinderen, ouders en opa’s en oma’s groeiden en groeien op tussen de bomen, tenten, huisjes, caravans, konijnen en andere Bakkummers. Op camping Bakkum. Officieel Kennemer Duincamping Bakkum. Ook bekend als Kamp Bakkum, Zwartevoetenkamp, Provinciaal Kampeerterrein en het Tentenkamp. Honderdduizenden, zo niet een miljoen Bakkummers moeten er zijn. Met al hun dierbare herinneringen. Mooie momenten, spannende belevenissen en schokkend ervaringen.

Wassen aan de kranen

Graaf in je geheugen. Pluis fotoalbums uit. Lees dagboeken er op na. Zoek in filmdozen. Vraag je ouders, ooms en tantes en grootouders naar verhalen, foto’s, filmpjes, ansichtkaarten, krantenknipsels en dergelijke. Alles is welkom. Mail ze of vertel in je mailtje wat je hebt gevonden. Samen maken we er mooie berichten van voor deze site. Waarvan iedereen kan genieten.

Ik zie jullie bijdragen met spanning tegemoet.
Mail: sleurhutinbakkum@gmail.com


Er zijn nog 600 keuringen vóór u…

juli 5, 2011

Ook een telefoontje gehad van camping Bakkum dat u uw sleurhut of kampeerhuisje nog moet laten keuren? De tijd begint te dringen. Wachten op de vakantieperiode is niet slim.

Vrijdagavond een uur of negen. We zitten lekker een beetje te chillen in de sleurhut (het is wat frisjes buiten). De mobiel van vriendin gaat. Het is iemand van camping Bakkum. Ze hebben nog geen keuringscertificaat van ons ontvangen. Of we daar binnenkort voor willen zorgen, aldus een vriendelijke edoch kordate man van de camping.

Keuringscertificaat voor 15 augustus inleveren

Ach ja, da’s waar ook. Vanaf dit seizoen moeten alle huisjes en caravans vanwege de veiligheid gecontroleerd worden op elektra en gas. Uitgevoerd door een erkend keuringsbedrijf dat een heus certificaat afgeeft. De uiterste inleverdatum van het document is al eens verlengd van 1 juni tot 15 augustus. En gezien het telefoontje betekent uitstel dit keer geen afstel.

Enkele dagen ervoor plofte een bericht van Patrik Guitink van Check’d uit Middenbeemster, een van de keuringsbedrijven, in de mailbox van Sleurhutinbakkum’s Blog. Hij heeft becijferd dat er nog minimaal 600 keuringen gedaan moeten worden op Bakkum. Het wordt nog een hele klus om dat allemaal op tijd af te krijgen. ‘De trend is nu dat iedereen denkt dat in de vakantieperiode ruimte is voor de keuring. Echter, deze weken zitten vaak al vol’, meldt hij.

Digitaal reserveer-systeem

Met andere woorden: maak snel een afspraak voor de inspectie anders wordt het een puinhoop. Om het de kampeerders makkelijk te maken heeft Check’d een digitaal reserveer-systeem op hun website geplaatst. Hierop kunnen klanten zelf online een keuring reserveren. Handig toch?

Of trappen we met onze grote voeten in de marketingpraatjes? En is er een grote concurrentieslag gaande tussen keuringsbedrijven. ‘Concurrentie zal er niet zijn’, reageert Patrick van Check’d, ‘omdat er maar enkele bedrijven in het land zijn welke mobiel gecertificeerd zijn en inmiddels veel campings de keuring verplicht stellen.’

De Mobiele Caravan Service, die de camping in eerste instantie adviseerde, heeft zich teruggetrokken. Behalve Check’d zijn in beeld: Caravan Service Centre uit Heerhugowaard en Interchange Services uit Heemskerk.


Castricum aan Zee versus Bakkum aan Zee

april 12, 2011

Tijdens onze laatste trip naar camping Bakkum zagen we op de Zeeweg dat de vertrouwde wegwijzers ‘Castricum aan Zee’ opeens veranderd zijn in ‘Bakkum aan Zee’. Wat is er gebeurd?

Heeft er een soort van herindeling plaats gehad waardoor het strand van Castricum overgegaan is naar Bakkum? Is er een referendum geweest om de naam te veranderen? Wijzigt de aanduiding wellicht elk jaar om zowel de mensen uit Bakkum als Castricum tevreden te stellen?

Het strand van Castricum, uhhh Bakkum

We stuurden de gemeente Castricum een mail met onze vraag en kregen zowaar de volgende dag antwoord. Bram Rodenburg, senior beleidsmedewerker Verkeer en Vervoer schreef:

‘Het is ons ook opgevallen dat er in het eerste weekend van april mensen de naam Castricum hebben veranderd in Bakkum. Ik weet dat het erg leeft in Bakkum om weer zelfstandig te worden, er zijn al diverse verzoeken geweest om de naam Castricum aan Zee te veranderen in Bakkum aan Zee. Ook willen ze graag een eigen postcode. Het is een hoge kostenpost om de naam en postcode officieel te wijzigen. Daarom heeft het college van Castricum besloten de naam Castricum aan Zee te handhaven. Wij denken dat de Bakkummers hierin teleurgesteld zijn en dat er Bakkummers zijn die op ludieke wijze de naam van Castricum hebben overplakt. Maar het is en blijft officieel Castricum aan Zee en de naam Bakkum aan Zee is inmiddels verwijderd.’

Na enig gegoogle blijkt er over de naamgeving van het strand enkele jaren geleden een heus conflict te zijn geweest tussen de Dorpsraad Bakkum en B&W van Castricum. Waarbij de Dorpsraad vooralsnog aan het kortste eind trok. Maar de strijd laait kennelijk weer op. Meer documentatie hier.

Wordt vervolgd?


Sleurhutinbakkum’s Blog blogt door, omdat…..

april 1, 2011

Het bericht dat Sleurhutinbakkum’s Blog ermee stopt is ingeslagen als een bom. Goed nieuws: we blijven bloggen over camping Bakkum.

Wat rest is de vraag waarom hij zo snel op zijn schreden terugkomt:*

1 aprilO Eenmaal bakkum-o-fiel, altijd bakkum-o-fiel
O Kon de delete-knop van de site niet vinden
O De warme reacties onder het nieuwsbericht
O Het bemoedigende gekwetter op Twitter
O Ziet commerciële potentie voor zijn blogje
O Heeft sowieso moeite met stoppen (roken!)
O Gezwicht door smeekbede van Eeki
O Aast op de functie van ‘redacteur social media camping Bakkum’
O Heeft geen sociaal leven naast het campinglife
O Is overtuigd van het nut van een kritische pers over Bakkum
O Is verslingerd geraakt aan de boeken van Gerard Reve
O Het is een smakeloze stunt om bezoekersaantallen op te krikken
O Of een doorzichtige 1 april-grap 😉

*Aankruisen wat van toepassing is en commentaren graag hieronder


Sleurhutinbakkum’s Blog stopt ermee

april 1, 2011

Okay, het is genoeg geweest. We kappen ermee. SleurhutinBakkum’s Blog trekt de stekker eruit.

Sinds 15 oktober 2009 schreven we precies 143 berichten. Er kwamen 189 reacties (waarvoor dank). In die anderhalf jaar verwelkomden we in totaal 50.710 hits. Na een aanloopperiode trokken we maandelijks 3.000 pageviews. De laatste maanden oplopend tot zo’n 6.000.

Wat begon als een aardigheidje met een beperkt aantal bezoekers lijkt nu al te serieus te worden. Dagen met 500, 700 of zelfs ruim 1.000 hits zijn de gewoonste zaak van de wereld geworden. Die gestaag toenemende belangstelling vond ik aanvankelijk amusant. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Nietwaar?

Maar er zit ook een schaduwzijde aan. Hoe meer lezers en reacties, des te enthousiaster ik word. De hobby loopt uit de hand. Het wel en wee van camping Bakkum neemt mijn privéleven steeds meer in beslag. Ik ben een heuse bakkum-o-fiel aan het worden. In de betekenis van: obsessief, dwangmatig. In alles wat met Bakkum te maken heeft zie ik een stukje voor mijn blog.

Eindelijk rust

Ik speur hele avonden internet af in de hoop op een onontdekt stukje Bakkum. Als ik op de camping rondstruin doemt het ene onderwerp na het andere op. Op mijn vrije dagen bezoek ik archieven waar mogelijk documenten over de camping zijn te vinden. Ik lees nu zelfs de boeken van Gerard Reve omdat ik heb gehoord dat hij ergens over camping Bakkum schrijft.

Daarom heb ik vandaag besloten te stoppen met de site. Hopelijk nog net op tijd voor de boel ontspoort en ik op de sofa van de psychiater beland. Ik blijf voorlopig nog wel regelmatig te vinden in en rond mijn sleurhut. Om eindelijk van de weldadige rust te genieten. En om af te kicken van het bloggen.

Adieu lezers. Het ga jullie goed.

Bakkummers die willen kunnen hieronder reageren: dat kan tot vannacht 24.00 uur. Dan druk ik op de delete-knop.


Eekhoorntjes zijn weer terug op Bakkum

februari 20, 2011

‘Eekhoorntjes keren terug naar camping Bakkum’, meldt de camping in een persbericht. Bijzonder, want zij zijn er al enkele decennia nauwelijks gezien.

Oude Bakkummers weten het zich waarschijnlijk nog goed te herinneren: de inheemse eekhoorntjes – ofwel rode eekhoorn, ook wel sciurus vulgaris genoemd – die in groten getale over het campingterrein zwerven. De brutaaltjes onder hen huppelden de huisjes binnen en schooiden om iets te knagen. ‘Het eekhoorntjesbos’ was dan ook een van de benamingen van de camping in die lang vervlogen tijden.

Eekhoorntjes op Bakkum een zeldzaamheid

Maar in de jaren ’60 van de vorige eeuw sloeg het noodlot toe. Een virusziekte roeide de pluimstaarten bijna uit. Het aantal was in 1970 in heel Nederland gehalveerd. De populatie van de knaagdiertjes herstelde zich daarna niet echt. Enkele jaren geleden vreesden deskundigen dat er weer een opleving van het virus plaatsvond. Eekhoorntjes op Bakkum waren lange tijd een zeldzaamheid.

Eeki is blij

‘Dit jaar is er een kentering gekomen’, juicht de camping in het persbericht. ‘De eekhoorns worden gespot klimmend in bomen en er zijn zelfs al twee nesten gesignaleerd.’ Dat kan kloppen. We zagen ze het afgelopen jaar enkele keren met eigen ogen op de camping. De snelle beestjes met hun pluimstaarten klauterden rap langs een boomstam omhoog om van tak tot tak te zwieren. Een mooi gezicht, maar we realiseerden ons nog niet half hoe bijzonder dat was.

Campingmascotte Eeki is erg blij met zijn nieuwe kameraadjes.

Foto: Carel van der Sanden (wwww.natuurlijk-erp.nl)