Oergeluk op camping Bakkum


Onze gammele caravan is weggesleurd naar zijn rustplaats. Een desolate plek ergens in the middle of nowhere. Waar hij samen tig andere lotgenoten het komende half jaar staat weg te kwijnen.

In tegenstelling tot vorig jaar was ik er bij deze mini-volksverhuizing niet bij. Toch kreeg ik ook deze keer een weeïg gevoel in mijn buik. ‘Altijd weer even slikken om te zien hoe de sleurhut wiebelt achter de tractor’, liet een mede-Bakkummer me treffend weten. Je gaat dat kreng met al z’n gebreken en onhebbelijkheden toch een half jaar missen. Net als de camping met z’n tijdelijke bewoners.

Sleurhut wiebelt achter de tractor

Dit was het eerste hele seizoen dat ik met vriendin en zoontje kamp Bakkum heb ervaren. Met alle ups en downs die daarbij komen kijken. Het is inderdaad volop genieten. Van de rust bijvoorbeeld. Meteen als ik het terrein opkom vertraagt mijn doorgaans gehaaste tred zich automatisch enkele tandjes. Ook andere stadse fratsen waar ik thuis aan hecht, blijken overbodige luxe. Café, bioscoop, restaurant? Ach. Breedbeeld-tv, ligbad, afwasmachine? Tjah. Snel internet? Nou ja, dat mis ik dan weer wel.

Het lapje grond in de duinen vormt een paradijselijk decor waar de aardse beslommeringen uit een ander leven lijken te stammen. Je krijgt weer waardering voor zaken die thuis de gewoonste zaak van de wereld zijn en waar je niet meer bij stilstaat. De bomen en diertjes, de sterrenhemel, een goede maaltijd en zelfs het water uit de kraan. Hetzelfde geldt voor de mensen in je straatje. Ogenschijnlijk stugge knakkers en joviale druktemakers blijken uiterst sympathieke lui.

Hertje dat vrij ronddartelt

Maar de idylle kent ook een keerzijde. De veelvuldige regenbuien in de zomervakantie en het frequente bezoek van muizenfamilies, om maar eens wat klein leed te noemen. En het afgelopen jaar is een aantal gebeurtenissen de revue gepasseerd die op z’n minst de wenkbrauwen deed fronsen. Kritische kampeerder Joke Kat werd een plek geweigerd, tweede slaapplekken zoals toercaravans zijn voortaan verboden en de seizoensplaatsen zijn fors duurder geworden. En als we de hardnekkige geruchten mogen geloven wil het management de camping langzaam maar zeker omvormen tot een luxe bungalowresort à la Center Parcs.

Goede maaltijd

Toch laat ik me hierdoor het plezier op Bakkum niet vergallen. Ik koester het oergeluk dat ik er heb gevonden. Ik denk aan die rare mol die de grond voor mijn voeten deed beven, de filosofische gedachten die ik starend naar de sterren kreeg, de boeken die ik in het zonnetje las, de muziek uit de krakkemikkige radio, de conversaties met mijn vriendin, de lieve kusjes die zoonlief kreeg van een buurmeisje, het hertje dat vrij ronddartelde, de zonsondergangen die ik zag vanaf het strand, de gesprekken met kampeerders die er al jaren vertoeven, de contacten met nieuwelingen.

Kortom, we beginnen ons al aardig te hechten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: