Animo voor Kampeervereniging Bakkum daalt

november 29, 2010

De Kampeervereniging Bakkum (KVB) heeft een probleem. Slechts een handjevol leden bezocht onlangs de jaarlijkse vergadering en velen betalen geen contributie. Tijd voor bezinning.

Mijn recente oproep om massaal naar de algemene ledenvergadering van de KVB te komen had weinig effect. Behalve het bestuur kwamen donderdag 25 november slechts twaalf personen opdraven. Daar komt nog bij dat uit het financieel jaarverslag valt af te leiden dat van de circa 800 leden maar de helft de contributie over het jaar 2010 heeft betaald. Er lijkt een ware leegloop plaats te vinden.

Aflopende animo voor KVB

Vorig jaar namen nog bijna veertig leden de moeite om de bijeenkomst in een zaaltje van Huize Anthonius in Amsterdam-Noord bij te wonen. Voor zo’n grote camping viel dat behoorlijk tegen, verzuchtte voorzitter Mark Klokkemeyer destijds (zie: agenda ALV 2009). Het probleem blijkt hardnekkig.

De aflopende animo kan verschillende oorzaken hebben. Het weer: voor donderdagavond werden natte sneeuw en lichte vorst voorspeld. De locatie: velen wonen niet (meer) in Amsterdam. De kampeerders: degenen die het meest klagen komen niet opdagen. Het management: campingbeheerder PWN is de baas en kampeerders hebben niets te vertellen.

Dat mag allemaal waar zijn (of niet): het KVB-bestuur mag zich hier niet achter verschuilen en moet zich flink achter de oren krabben. Een onderzoek naar de tanende belangstelling is hoognodig. Bijvoorbeeld door een grootschalige enquête onder de leden en andere kampeerders. Of de installatie van een commissie die hierover eens flink gaat brainstormen. Beter nog: allebei.

Het zou best wel eens kunnen zijn dat de houding van de KVB zelf (deels) de reden is dat kampeerders de vereniging de rug toekeren. Het uitblijven van een stevig protest toen kritisch kampeerder Joke Kat geen plaats meer kreeg toegewezen bijvoorbeeld. Of het magere resultaat in de onderhandelingen over het verbod van het tweede kampeermiddel. Ik weet het niet, maar het zou kunnen.

Een gedegen evaluatie en grondige analyse zou uitkomst moeten bieden. En handvatten opleveren over hoe het verder moet met onze geliefde vereniging.

Suggesties wat eraan schort bij de KVB en ideeën over hoe het anders moet? Schrijf ze hier of mail sleurhutinbakkum@gmail.com

Advertenties

Van vogelliefhebber tot ‘circusdirecteur’

november 25, 2010

Wie kent hem nog? Eldert Kortenoever organiseerde net na de oorlog recreatieve activiteiten op camping Bakkum. Hij stond aan de wieg van natuurcentrum De Hoep.

De oude garde Bakkummers hebben hem misschien in de oorlogsjaren meegemaakt als terreinopzichter van waterleidingbedrijf PWN, beheerder van de duinen en de camping.

Op excursie in de duinen

Of hebben als kind genoten van de activiteiten die hij in zijn nieuwe functie vanaf 1945 regelde op kampeerterrein Bakkum, zoals kinderspelen en volksdansen. Hij speelde de directeur van het kindercircus, compleet met pak en hoge hoed. Kinderen traden er op als clowns, acrobaten en dansers. Leuk weetje: een van de toenmalige talentjes, Marianne Sarstädt, groeide uit tot gevierd danser.

Al vanaf zijn vroege jeugd was Eldert dol op de natuur, vogels in het bijzonder. In een kamertje in Loods 5, waar toentertijd tenthuisjes werden opgeslagen, richtte hij een museumpje in met vlinders, schelpen en opgezette vogels. Toen zijn taak bij PWN veranderde in educatief voorlichter organiseerde hij talloze lezingen over de natuur en excursies in de duinen.

Het begin van bezoekerscentrum De Hoep

Zijn almaar groeiende collectie verhuisde hij in de jaren vijftig naar een gebouwtje aan de overkant van de Zeeweg: hij doopte dit het Wegwijsmuseum. In 1973 werd het eenvoudige onderkomen omgevormd tot water- en natuurcentrum De Hoep, dat in dat jaar 22.850 gasten verwelkomde.

Vijf jaar later ging Eldert met pensioen. Hij bleef met vogels in de weer door ze te ringen en gewonde exemplaren liefdevol te verzorgen. Toen in 1994 het nieuwe ultramoderne bezoekerscentrum De Hoep de deuren opende was hij erbij; vanwege de gevorderde leeftijd met rollator.

Noodgedwongen verhuisde Eldert naar een verpleegtehuis waar hij tot zijn overlijden aan medebewoners enthousiast verhaalde over de vogels die om het tehuis rondfladderden. Op zijn graf bij de duinen in Castricum prijkt een beeldje van een winterkoning.

Bron: artikel Hanneke Kortenoever

Dierbare herinneringen aan Eldert Kortenoever graag hier noteren


Over kampeerders, belangen, bingo en peper

november 20, 2010

Nu de Werkgroep Herinrichting Camping Bakkum (WHCB) niet meer bestaat, is de Kampeervereniging Bakkum (KVB) nog de enige club die opkomt voor de belangen van de kampeerders.

De WHCB werd zo’n tien jaar geleden opgericht als werkgroep van de KVB. Aanleiding waren plannen van waterleidingmaatschappij PWN, de exploitant van de camping, voor rigoureuze renovatie van Bakkum. Schouder aan schouder trokken KVB en WHCB hier tegen ten strijde.

De WHCB-leden gooiden het bijltje erbij neer

Eind vorig seizoen kreeg Joke Kat, de drijvende kracht achter de werkgroep, te horen dat zij – na ruim dertig jaar – niet meer welkom is op de camping. Met hulp van de KVB spande ze een kort geding aan tegen de PWN en verloor. Kat wilde in hoger beroep gaan. Maar het bestuur van de kampeervereniging wilde dit niet financieren.

Het besluit van het KVB-bestuur heeft de onderlinge verhoudingen op scherp gezet. De KVB vond het een privé-conflict tussen Kat en de camping en wilde daarin geen partij zijn. Een ‘niet te verteren opstelling’, is het oordeel van de WHCB. Want Kat trad de afgelopen jaren immers op namens de WHCB, nota bene een werkgroep van de KVB. Daarvoor is de kritische kampeerder door PWN ‘afgestraft’.

Joke Kat niet meer welkom op Bakkum

De beslissing van het KVB-bestuur was voor de WHCB-leden reden om het bijltje erbij neer te gooien. De website bleef nog een tijd online, maar omdat de bodem van de kas in zicht raakte trok men onlangs de stekker eruit. Hierdoor is de KVB de enig overgebleven organisatie waarmee de PWN en het campingmanagement mee heeft te dealen.

De vereniging heeft sinds de oprichting in 1948 een tweeledig doel: organiseren van activiteiten en opkomen voor de belangen van kampeerders. Met dat eerste zit het wel goed, gezien de gezellige drukte tijdens de bingo, het klaverjassen en de disco. Hulde daarvoor.

Voor die tweede taak is het belangrijk dat de KVB een krachtige organisatie is, met veel leden en een kritisch en volhardend bestuur. Alleen dan kan de KVB enig tegenwicht bieden aan het management van de camping.

Dus: allemaal lid worden en massaal naar de ledenvergadering op donderdagavond 25 november. En laat je stem horen. Een beetje peper in de reet van de KVB is geen overbodige luxe.


Kritische werkgroep Bakkum legt het loodje

november 15, 2010

Ons bereikte het bericht dat de Werkgroep Herinrichting Camping Bakkum (WHCB) ophoudt te bestaan. Het is ‘einde verhaal’ voor de club die opkwam voor camping Bakkum zoals het was.

Na dik tien jaar strijd tegen al te rigoureuse vernieuwingsplannen van de camping is de stekker eruit getrokken. Na een aanvankelijke overwinning in de vorm van een overeenkomst met het management van de camping volgden enkele rechtszaken die werden verloren. Met als uiteindelijk dieptepunt de verbanning van WHCB-activiste Joke Kat.

Sindsdien was de werkgroep op sterven na dood. Sinds enkele dagen is nu ook de website van de werkgroep uit de lucht. Sommige pagina’s zijn in het geheugen van Google nog wel bereikbaar. De site is ruim 45.000 keer bezocht. De laatste wijziging dateert van 12 november.

Binnenkort meer over het verscheiden van de WHCB.

>>>Interview met kritische kampeerder Joke Kat uit februari 2010: ‘Wie durft er nu nog z’n mond open te doen?’


Ontheffing winterrust voor Bakkums Hoeve mogelijk

november 10, 2010

De gemeente Castricum kan voortaan toestemming verlenen aan camping Bakkum om Bakkums Hoeve en de kampeerhuisjes op het Commissarisveld het gehele jaar te verhuren.

Een bericht van die strekking stond 5 november te lezen op Twitter.

Groepsaccommodatie Bakkums Hoeve

Huh. Da’s vreemd. In het concept-bestemmingsplan van het college van B&W staat dat Kennemer Duincampings (KDC), waaronder camping Bakkum valt, het de komende jaren ‘niet haalbaar’ acht om buiten het seizoen kamperen toe te staan. Want Waterleidingbedrijf PWN, die het campingterrein aan KDC verhuurt, is hier sinds jaar en dag op tegen. Vanwege de winterrust in het natuurgebied.

Bij de gemeente is er daarom ‘geen draagvlak om de jaarrondexploitatie ten behoeve van het kamperen in het bestemmingsplan op te nemen’, zo staat in het stuk.

Kampeerhuisje op het Commissarisveld

Maar de tijden en inzichten zijn kennelijk veranderd. Annemieke de Waal, algemeen manager van KDC, drong er bij de gemeente op aan om voor groepsaccommodatie Bakkums Hoeve (het voormalige Speelhuis) en de kampeerhuisjes van de camping een uitzondering te maken. Het college van B&W wilde het verzoek aanvankelijk niet honoreren. Het bestemmingsplan stond 4 november op de agenda (scrollen naar punt 4e) van de gemeenteraad.

Manager De Waal vond een bondgenoot in Ron de Haan van de eenmansfractie De VrijeLijst. Hij bepleitte dat verruiming van de mogelijkheid van overnachting op de camping goed is voor het toerisme in Castricum. Daarbij mag sinds deze zomer worden overnacht in de strandhuisjes en de strandpaviljoens mogen het hele jaar open blijven. Ook de campinghoreca mag in de winter de deuren openen. Ondertussen maakte PWN een ommezwaai. Volgens een memo die manager De Waal aan de gemeente stuurde zal de directie ‘kleinschalige jaarrondexploitatie’ niet blokkeren. Overigens werd wel aangetekend dat dergelijke plannen op dit moment nog niet bestaan.

Ron de Haan

Tijdens de lange vergadering van de gemeenteraad diende De VrijeLijst samen met D66 een amendement in waarin wordt aangedrongen op de mogelijkheid voor ontheffing van de winterrust voor de groepsaccommodatie en kampeerhuisjes van de camping. Het wijzigingsvoorstel werd tot verbazing van de indieners met een ruime meerderheid aangenomen.

Ron de Haan twitterde de dag erna: ‘Middernacht viel de hamer voor het laatst. Ik ben gezoend door campingmanager Willemieke de Waal. Dat dan weer wel. Trots.’


Oergeluk op camping Bakkum

november 7, 2010

Onze gammele caravan is weggesleurd naar zijn rustplaats. Een desolate plek ergens in the middle of nowhere. Waar hij samen tig andere lotgenoten het komende half jaar staat weg te kwijnen.

In tegenstelling tot vorig jaar was ik er bij deze mini-volksverhuizing niet bij. Toch kreeg ik ook deze keer een weeïg gevoel in mijn buik. ‘Altijd weer even slikken om te zien hoe de sleurhut wiebelt achter de tractor’, liet een mede-Bakkummer me treffend weten. Je gaat dat kreng met al z’n gebreken en onhebbelijkheden toch een half jaar missen. Net als de camping met z’n tijdelijke bewoners.

Sleurhut wiebelt achter de tractor

Dit was het eerste hele seizoen dat ik met vriendin en zoontje kamp Bakkum heb ervaren. Met alle ups en downs die daarbij komen kijken. Het is inderdaad volop genieten. Van de rust bijvoorbeeld. Meteen als ik het terrein opkom vertraagt mijn doorgaans gehaaste tred zich automatisch enkele tandjes. Ook andere stadse fratsen waar ik thuis aan hecht, blijken overbodige luxe. Café, bioscoop, restaurant? Ach. Breedbeeld-tv, ligbad, afwasmachine? Tjah. Snel internet? Nou ja, dat mis ik dan weer wel.

Het lapje grond in de duinen vormt een paradijselijk decor waar de aardse beslommeringen uit een ander leven lijken te stammen. Je krijgt weer waardering voor zaken die thuis de gewoonste zaak van de wereld zijn en waar je niet meer bij stilstaat. De bomen en diertjes, de sterrenhemel, een goede maaltijd en zelfs het water uit de kraan. Hetzelfde geldt voor de mensen in je straatje. Ogenschijnlijk stugge knakkers en joviale druktemakers blijken uiterst sympathieke lui.

Hertje dat vrij ronddartelt

Maar de idylle kent ook een keerzijde. De veelvuldige regenbuien in de zomervakantie en het frequente bezoek van muizenfamilies, om maar eens wat klein leed te noemen. En het afgelopen jaar is een aantal gebeurtenissen de revue gepasseerd die op z’n minst de wenkbrauwen deed fronsen. Kritische kampeerder Joke Kat werd een plek geweigerd, tweede slaapplekken zoals toercaravans zijn voortaan verboden en de seizoensplaatsen zijn fors duurder geworden. En als we de hardnekkige geruchten mogen geloven wil het management de camping langzaam maar zeker omvormen tot een luxe bungalowresort à la Center Parcs.

Goede maaltijd

Toch laat ik me hierdoor het plezier op Bakkum niet vergallen. Ik koester het oergeluk dat ik er heb gevonden. Ik denk aan die rare mol die de grond voor mijn voeten deed beven, de filosofische gedachten die ik starend naar de sterren kreeg, de boeken die ik in het zonnetje las, de muziek uit de krakkemikkige radio, de conversaties met mijn vriendin, de lieve kusjes die zoonlief kreeg van een buurmeisje, het hertje dat vrij ronddartelde, de zonsondergangen die ik zag vanaf het strand, de gesprekken met kampeerders die er al jaren vertoeven, de contacten met nieuwelingen.

Kortom, we beginnen ons al aardig te hechten.


Sleurhutslopers in actie op Bakkum

november 2, 2010

Zo’n 160 sleurhutten worden op een parkeerterrein van camping Bakkum vakkundig gesloopt. Ze zijn komend seizoen niet meer toegestaan als extra slaapplek en dus overbodig.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.