Beentjes van de vloer met Peter A’dam

november 26, 2009

Via via kwamen we in contact met Piet, de vader van Peter Stricker. Peter wie? Peter Stricker alias smartlappenzanger Peter A’dam.

UPDATE hieronder

Peter Stricker

Pa stond vroeger zelf met vrouw en kinderen op ‘kamp Bakkum’. En nu komt hij er regelmatig terug: tijdens de jaarlijkse optredens van zijn Peter A’dam. Vaderlief blijkt de beste pr-man die de zanger/entertainer zich kan wensen. Hij prijst de shows van zijn zoon de hemel in. Tijdens het spektakel gaat het dak er af, bij wijze van spreken.

Peter en onbekende fan

Peter A’dam is geboren op 28 november 1965. Als kind stond hij al tussen de schuifdeuren liedjes te blèren van Johnnie Jordaan. Inmiddels is het ventje al dik twintig jaar professioneel artiest en kan naar eigen zeggen ‘een aardig feestje neerzetten’. André Hazes, René Froger en Frank Sinatra passeren net zo makkelijk de revue als Elvis en Tom Jones.

Feestje in juli 2009 met Peter A'dam op Bakkum

Om de vaste campinggasten in deze gure herfsttijd op te vrolijken presenteren we hieronder enkele liedjes van onze Peter. Kom op, jong en oud. Volume omhoog, stoelen aan de kant en beentjes van de vloer.

*De koster* *Teddybear* *American trilogy*

PS Wie heeft er meer foto’s of filmpjes van Peter’s optredens op camping Bakkum?

UPDATE Peter’s zoon Brian timmert ook aan de weg:


Nostalgisch shoppen op camping Bakkum

november 20, 2009

Winkelplein anno?

Op deze oude ansichtkaart van camping Bakkum zijn papa’s, mama’s en kroost lekker aan het winkelen.

Wie weet uit welk jaar dit plaatje stamt? Staan er kinderen op die zich dit tafereel nog herinneren? Is het dezelfde plek als het huidige winkelplein? Is uit het meest linkse kotje (‘Soepkippen’; zie bord) het Kippaleis ontstaan?

Mooie herinneringen aan die goeie ouwe tijd? Reageer hieronder. Of mail naar sleurhutinbakkum@gmail.com. Oude foto’s zijn zeer welkom.


Mexicaans zomergriepje

november 15, 2009

NIEUWS Nou ja, niet echt heet van de naald. Afgelopen zomer heerste op camping Bakkum een ‘Mexicaans epidemietje’.

Dat meldde het Noordhollands Dagblad op 11 november.

Vijf jongeren en een volwassene waren door de ziekte geveld. Campinghuisarts Aart Leemhuis overlegde met de beheerders en de GGD of de griepslachtoffers het terrein moesten verlaten. Nee, dus. Ze mochten er rustig uitzieken en na een week waren ze weer boven Jan, aldus het Noordhollands Dagblad.

Arts Aart Leemhuis camping Bakkum

Campingarts Aart Leemhuis

Maar wacht eens even. Was ik in de zomer niet enkele dagen op caravanjacht op ‘kamp Bakkum’. En na deze geslaagde missie ter plekke flink aan het klussen geslagen? De laatste weken ben ik behoorlijk aan het kwakkelen: verkouden, snotterig, rillen. Ik zal toch niet…

Misschien morgen toch maar Aart even bellen.


‘Camping Bakkum’ op Google: 15.900 hits

november 14, 2009

Google zoekt en vindt 15.900 internetpagina’s over ‘camping Bakkum’. Ik weet dat het een geliefd oord is, maar zo immens populair… dat had ik niet achter dat lapje grond gezocht.

Sherlock Holmes

Op onderzoek

Als beginneling op camping Bakkum ben ik rete-nieuwsgierig waar ik nu weer ben beland. Om mijn honger naar informatie te stillen besluit ik vandaag op onderzoek uit te gaan. Dat doe je anno 2009 natuurlijk niet door in duffe bibliotheken te snuffelen en stoffige archieven na te pluizen. Nee, research pleeg je thuis op de bank met de laptop op schoot.

bananenschil

Het is vrijdag de 13e

Bovendien is het vrijdag de 13e en dan kun je het lot beter niet tarten door erop uit te trekken: het gevaar loert overal en een ongeluk zit… juist. Dan kan ik mooi weer eens mijn favoriete radioprogramma MoveYourAss op 3FM beluisteren.

Terwijl de aanstekelijke muziek van de Prodigy door de huiskamer beukt, zoekt en vindt Google in een fractie van een seconde 15.900 internetpagina’s over ‘camping Bakkum’. Ik weet dat het een geliefd oord is, maar zo immens populair… dat had ik niet achter dat lapje grond gezocht.

Nu kan ik onmogelijk al die 15.900 berichten uitgebreid gaan lezen. Daar ben ik dagen, zoniet weken mee bezig. Ik heb ook nog een rol in het huishouden, een baan en iets van een sociaal leven. Dus hou ik, wetenschappelijk verantwoord, een aselecte steekproef (in gewone taal: ik klik willekeurig hier en daar een berichtje aan).

Het resultaat is aanvankelijk niet om over naar huis te schrijven. We stuiten op oude vacatures voor receptiemedewerkers en zakelijke info zoals een  campingprofiel van de VVV Castricum. En talloze, vaak achterhaalde, advertenties voor te huren caravans en tenthuisjes die te koop zijn. Verder passeren de onvermijdelijke Hyvespagina’s en een reclamefolder van een boek over Alkmaar met het intrigerende hoofdstuk Welke gekte speelde zich af op camping Bakkum? Dat verhaal staat niet online, dus daar hebben we ook niks aan.

wc-papierrol

Met de wc-rol onder de arm

Hé, dat kan interessant zijn. We komen een collega-blogger tegen. Een nadere blik op de site leert dat het geen echte concurrentie is. Het laatste bericht dateert van een half jaar geleden. Een klacht over het wc-papier dat niet meer door de camping wordt verstrekt waardoor de gasten voortaan ‘met de rol onder de arm’ over het terrein moeten. ‘Protest (!)’, klinkt het ferm. Maar sindsdien is het er oorverdovend stil op deze site.

Verdomd, eindelijk het eerste krantenartikel. Hmmm, valt tegen. Telegraaf-kloon Spits wijdt enkele regeltjes over de jaarlijkse run op vrijgekomen campingplekjes. Een schrale oogst, mijmer ik na uren googelen. Mijn laptop voelt onaangenaam warm op mijn benen, mijn ogen lijken vierkantjes en het programma van Der Rudy loopt ten einde.

Ik scroll toch nog maar eens door mijn Google-lijst. Een reportage van NRC Handelsblad duikt op en maakt mijn avond goed. De kwaliteitskrant is afgezakt naar Bakkum en doet een onthullend boekje open over het wel en wee in het Bakkumse. De op het eerste gezicht oh zo gemoedelijke camping blijkt het toneel te zijn van onderhuidse twisten en openlijke protesten. Ons Bakkum is ons Bakkum niet meer, zo luidt de klacht. Er wordt gemopperd over de ‘yuppen’ die de ‘Jordanezen’ verdringen en alom klinkt kritiek op de herinrichting van het terrein en de tariefsverhoging van de plekken.

Daar wil ik meer over weten.

PS Een groeiende selectie van artikelen en tv/radio-uitzendingen staat op de pagina Bakkum in de media bovenaan de voorpagina van deze blog


Dakloos op Bakkum

november 6, 2009

Als nieuwbakken Bakkum-bewoner sluip ik ’s ochtends met angst en beven naar de brievenbus. Vrezend voor een brief van de camping die begint met: ‘Het spijt ons u te moeten meedelen…’

UPDATE hieronder

Het zijn spannende dagen voor Bakkummers die dit jaar een caravan of huisje (met plaats) hebben gekocht. Want het is nog helemaal niet zeker of zij volgend jaar weer op hun geliefde plek terecht kunnen.

Het gros van de campinggasten krijgt voor 1 november een brief met het verzoek 100 euro aan te betalen. Wie dit op tijd doet weet zeker dat hij of zij volgend jaar weer op dezelfde plek terecht kan.

Maar de nieuwelingen worden nog even in gierende onzekerheid gehouden. Want wat is het geval? Enkele vaste bewoners moeten verkassen, bijvoorbeeld vanwege de herinrichting van het terrein. De eigenaar van de camping is verplicht de pechvogels een andere plaats aan te bieden. Je voelt hem al aankomen: zij mogen kiezen uit de zojuist verworven plaatsen van de nieuwste lichting.

Receptie

Receptie

Bij de receptie hoorden wij dat het om slechts drie gevallen gaat. Drie personen, stellen of gezinnetjes die tijdelijk dakloos op Bakkum zijn. En om hoeveel nieuwe Bakkummers zal het gaan? Gezien het aanbod van huisjes en caravans dat op prikborden en websites als Marktplaats te koop staat, schat ik op een stuk of 150. Welgeteld een kans van 1 op 50 dat onze plek voor onze neus wordt weggekaapt. Zo ongeveer even groot als dat je de Staatsloterij wint, maar toch.

Als nieuwbakken Bakkum-bewoner sluip ik ’s ochtends met angst en beven naar de brievenbus. Vrezend voor een brief van de camping die begint met: ‘Het spijt ons u te moeten meedelen…’ Binnenkort toch maar eens een bezoekje brengen aan de lieftallige dames achter de receptie. En een leuke attentie meenemen. Een bosje bloemen wellicht, of een flesje dure parfum. Een bontjasje dan?

UPDATE ‘Geachte familie Sleurhutinbakkum,

Hartelijk dank voor uw reservering voor een seizoenplaats op Kennemer Duincamping Bakkum. Hieronder treft u de reserveringsgegevens zoals bij ons opgenomen in het systeem…..’

Met andere woorden: we hebben een plek. Onze ‘verblijfsvergunning’ voor 2010 lag vandaag – dinsdag 17 november – op de deurmat. De gierende onzekerheid is voorbij. En dat zonder steekpenningen. Alleen niet vergeten de aanbetaling voor 1 december over te maken en formulieren op te sturen.


Top-5 kolderieke filmpjes

november 4, 2009

Op internetsites als youtube.com zwermen allerlei amateurfilmpjes rond met ‘kamp Bakkum’ als decor. De 5 meest koddige zetten we hieronder – in willekeurige volgorde – op een rij. Geef hieronder een reactie welk filmpje jou het meest aanspreekt; en waarom.

1 Elastieken

2 Het is een nacht...

3 Pindakaas

4 Casper is de naam

5 Spelen met vuur

EXTRA: Campingmuis (1) en campingmuis (2)


Een lege plek vol herfstbladeren

november 2, 2009

Even later komt de tractor aanscheuren en koppelt onze caravan vast. Na luttele minuten manoeuvreert hij het gevaarte rakelings langs de bomen richting uitgang.

Zoonlief staat beteuterd te kijken als de ‘caravanboer’ met een gloednieuwe tractor onze sleurhut van zijn plek rijdt. Ikzelf krijg ook een weeïg gevoel in mijn buik. Het schijnt dat er nogal wat traantjes vloeien als de tijdelijke onderkomens worden ontmanteld en koers zetten richting winterstalling.

De gevreesde rampen tijdens deze mini-volksverhuizing blijven uit. Niet dankzij mijn technische gaven en ook niet door de 2 tons-krik die ik heb aangeschaft. Nee, de logistieke operatie is tot een goed einde gebracht door de bemoeienis van Cor. Mijn redder, onze held. lege plek

Maar eerst haal ik de fonkelnieuwe Bottle Jack uit de verpakking en plaats hem op de grond onder het chassis. Er is niet veel inzicht voor nodig om te zien dat de krik enkele maatjes te klein is. Er gaapt een groot gat tussen de dikbuik en de stalen balken. Net als ik bedenk hoe ik dit ga oplossen doemt Cor vanuit het struikgewas op. ‘Je hebt helemaal geen krik nodig.’

Vol ongeloof kijk ik hem aan. Even later trek ik enkele stutten onder de voorkant van het vehikel vandaan. ‘Er kan niks gebeuren’, probeert hij mij gerust te stellen. Dan graven we wat zand onder het neuswiel aan de dissel weg. De caravan helt wat naar voren, zodat de steunen aan de achterkant vrij komen. Nu nog de hoeksteunen omhoog draaien en het karwei is gefikst.

Even later komt de tractor aanscheuren en koppelt onze caravan vast. ‘Het ziet er goed uit’, zegt de boer na een korte inspectie. Na luttele minuten manoeuvreert hij het gevaarte rakelings langs de bomen richting uitgang. Ons ontheemd achterlatend.

Wat rest is een lege plek, vol herfstbladeren. Tot volgend jaar.